Skip to content

Κι άλλο εργατικό ατύχημα στις ιχθυοκαλλιέργειες… Ο θάνατός μας, τα κέρδη τους!

31/05/2011

Άλλο ένα εργατικό ατύχημα στον κλάδο των ιχθυοκαλλιεργειών έλαβε χώρα το πρωί του Σαββάτου (40χρονος Αιγύπτιος πατέρας τριών παιδιών). Mερικούς μήνες μόλις μετά από προηγούμενα ατυχήματα, σε άλλη μεγάλη επιχειρήση του κλάδου (βλ. Νηρέας). Τι μπορεί να συμβαίνει άραγε και σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις τα ατυχήματα να αποτελούν πλέον τόσο συχνό φαινόμενο; Μάλλον τα μεγαλεπίβολα σχέδια επέκτασης και ακόμα μεγαλύτερου και γρήγορου κέρδους, να απαιτούν ανθρώπινες θυσίες στις οποίες οδηγεί η εντατικοποίηση εργασίας, μα και η έλλειψη μέτρων ασφαλείας.

Κυρίως όμως είναι απορίας άξιο, με τέτοια συμβάντα να συμβαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι, πως καταφέρνουν σε κάποιες από αυτές τις επιχειρήσεις, το εκάστοτε εργοδοτικό σωματείο να εκβιάζει και να σέρνει τον εργάτη σε Δημοτικά Συμβούλια απέναντι στον ψαρά που αντιστέκεται στην προσπάθεια ξεπουλήματος σε ιδιώτες προς εκμετάλλευση και καταστροφή του φυσικού αγαθού που λέγεται θάλασσα και ανήκει σε όλους μας. Πως καταφέρνουν οι νταβατζήδες και καταστροφείς του θαλάσσιου περιβάλλοντος, με τις ευλογίες και των τοπικών αρχών (βλέπε ξανά δημοτικό συμβούλιο), να στρέψουν εκείνους που παλεύουν καθημερινά για ένα κομμάτι ψωμί αντιμέτωποι με κίνδυνο απώλειας της ίδιας του της ζωής, απένταντι στους μεροκαματιάρηδες ψαράδες που οι άπληστοι επιχειρηματίες της θάλασσας προσπαθούν να εξοντώσουν και εξαφανίσουν.

Μέχρι πότε θα βαστά ο εργάτης και θα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι, θα υποκύπτει σε κάθε εκβιασμό για να πλουτίζει ακόμα περισσότερο στις πλάτες του ο εργοδότης. Ως πότε θα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους κάποιων, Έλληνες και μετανάστες εργάτες αποδεχόμενοι να δουλεύουν χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, και για ψίχουλα υπό τη συνεχή απειλή των απολύσεων, λόγω της κάλπικης κρίσης ή μη της επιχείρησης; Όσες φορές κι αν λυπηθούμε και συλλυπηθούμε για τα θύματα που “πέσαν” στο χώρο εργασίας, όσες καταγγελίες κι αν βγάλουμε για τις συνθήκες εργασίας και καλέσουμε εκείνους που είναι συνένοχοι στις δολοφονίες αυτές με την εξαγορασμένη και διαπλεκόμενη με το ντόπιο(και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις πολυεθνικό τελικά) κεφάλαιο σιωπή τους (βλ. επιθεώρηση εργασίας), να ερευνήσουν και να αποδώσουν ευθύνες δεν θα αλλάξει τίποτα, αν δεν πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Να αντισταθούμε συλλογικά απέναντι στις επιταγές και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Μέσα από οργανωμένες μορφές πάλης και με αυθεντικά ταξικά (και όχι εργοδοτικά) σωματεία των συμφερόντων μας. Με ταξική συμμαχία και με άλλους εργαζόμενους και όχι με λογικές ατομικής διεκδίκησης ή συντεχνιακής βόλεψης. Διαφορετικά έχουμε να θρηνήσουμε πολλούς ακόμα νεκρούς στον “ακήρυχτο” πόλεμο που διεξάγεται ήδη μεταξύ του πόλου του κεφαλαίου και του πόλου της εργασίας. Καθένας ας διαλέξει πλευρά κι ας αναλάβει τις ευθύνες του.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. – Χίου

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: